رسول اکرم(ص) مي فرمايند: «مَن کان في طلب العلم کانت الجنّة في طلبه»؛ کسي که در طلب علم و دانش باشد در واقع بهشت و جنت طالب اوست. کسي که طالب علم باشد به قدر و منزلتي مي رسد که بهشت خواهان و طالب او مي شود   رسول اکرم(ص) ميxadفرمايند: «مَن کان في طلب العلم کانت الجنّة في طلبه»؛ کسي که در طلب علم و دانش باشد در واقع بهشت و جنت طالب اوست. کسي که طالب علم باشد به قدر و منزلتي ميxadرسد که بهشت خواهان و طالب او ميxadشود، البته اين علمي که در اينجا گفته شد که طالب آن مطلوب جنت است علم حقيقي و معرفت واقعي است نه صرف ياد گرفتن اصطلاحات علمي، البته ياد گرفتن اصطلاحات علمي مقدمه است براي آن معرفت حقيقي، علم واقعي و معرفت حقيقي در دائره تنگ اين الفاظ و اصطلاحات نيست، چه بسا کسي اين اصطلاحات و الفاظ را بداند و در دائره آنها گرفتار شود اما به علم حقيقي و معرفت نرسد، علم حقيقي همان است که خداوند ميxadفرمايد: «إنما يخشي الله من عباده العلماء» [1] ؛ علم واقعي و حقيقي علمي است که موجب خشيت الهي بشود و آن معرفتي که در دل انسان خشيت و خوف نسبت به خداوند متعال ايجاد کند معرفت حقيقي محسوب ميxadشود. بندگان عالم و با معرفت هستند که از خداوند خشيت دارند؛ يعني اگر کسي دهxadها کتاب بنويسد و سالxadها در بين مردم به عنوان عالم و دانشمند مطرح باشد اما اين علم موجب خشيت الهي در او نشود از علماء حقيقي محسوب نخواهد شد، آن کسي که طالب علم حقيقي باشد بهشت طالب اوست، کسي که يک ساعت تفکرش برابر با سالxadها عبادت عابد است عالم حقيقي است، کسي که تفکرش باعث معرفت و خشيت او شود عالم حقيقي محسوب ميxadشود و کسي که به اين درجه از معرفت برسد شايسته جنت است و بهشت براي انسانxadهاي با کمال و با معرفت بنا ادامه مطلب